Dekker & Dekker

EGMOND AAN ZEE – Al ruim tachtig jaar zit deze tak van de familie Dekker in de boeken.  Wel hebben ze er altijd andere handel bij gehad. Opa Leen een parfumerie en stalling, vader Piet  hengelsportartikelen en tegenwoordig kan je er terecht voor de post, de bank, het openbaar vervoer en de VVV.

Boekhandel Dekker & Dekker, vlak bij het strand, geeft sfeer en levendigheid aan Egmond aan Zee. Grote  etalages, kleurige kaartenrekken op de stoep, een speelbootje voor de kinderen en de bedrijvigheid van komende en gaande klanten. Een fijne en nuttige aanvulling op de eethuisjes , kledingzaken en  terrasjes.

‘Varkesteertje’

Het is huisschilder Leen Dekker, die  in 1934 met de zaak is begonnen. Zijn vader Pieter Dekker  is vrachtrijder en biggenhandelaar ofwel ‘biggeskos’. Zo komen hij en zijn nazaten aan de bijnaam varkesteertje. In de vooroorlogse jaren zit Leen aan het Pompplein nr. 12 en adverteert hij in de Badbode met: een ‘leesbibliotheek’, parfumerieën, kantoor- en schrijfartikelen, strand- feest- en fotoartikelen, ontwikkelen en afdrukken. Ook biedt hij een stalling aan voor auto’s, rijwielen en strandtenten. In 1942 wordt Egmond geëvacueerd en dit deel van het dorp gesloopt. Leen Dekker verplaatst zijn handel naar Alkmaar om na de oorlog eerst in een tijdelijke winkel en vervolgens in het huidige  pand terug te keren.

Zeepieren

In de jaren zestig  bouwt  zoon Piet Dekker met zijn vrouw Bep de winkel verder op tot een echte kantoorboekhandel. De leesbibliotheek is er nog en ze verhuren ook strandkarren. Piet mag graag op zee ’n hengeltje uitgooien en al gauw staan er zee-hengels met toebehoren te koop in de boekwinkel. Je zal er maar vakantiehulp zijn en je verkoopt niet alleen De Telegraaf en de Bildzeitung, maar ook twintig kronkelende  zeepieren vanuit een schuurtje achter de winkel. (Eigen ervaring!) Piet geeft graag toeristisch advies en heeft humor, zoals ook blijkt uit het bord dat buiten staat: “Man spricht Holländisch, on parle Hollandais, we speak Dutch”.

Onmisbare service

De boekenwinkel is groter en moderner geworden en – gelukkig voor Egmond – hij bestaat nog, nu onder leiding van de derde generatie: Eric Dekker en zijn vrouw Christine en met de inzet van zus Yvonne en enkele trouwe medewerkers. Een jaar of wat geleden maakten ze zware tijden door, toen het postkantoor , waarvoor ze personeel hadden aangenomen, moest inkrimpen. Bovendien was de handel in boeken ingestort, doordat klanten boeken bestellen op internet, niet wetend dat dit ook kan via boekhandeldekker.nl. Ze zijn er gelukkig weer bovenop. De reuring die het postkantoor, de ING-bank,  de VVV-hoek en de  OV-service  brengen, betekent dat ze hun boeken- en tijdschriftenhandel overeind kunnen houden.  

Daar mogen we in Egmond wel een beetje zuinig op zijn.

Tekst Carla Kager, fotocollage Frits van Eck

Gejut

EGMOND AAN ZEE- Een jutterswinkeltje op Ankerstraat 13, ‘wat moet dat worden’ dacht menigeen. Maar nu bestaan ze drie jaar en het gaat helemaal niet slecht met ‘het zoutste winkeltje van Egmond’. Klanten komen er met hun strandvondsten en maken daar in het atelier een (ingelijst) werkje van en ook voor groepsuitjes zijn ze al populair. 

Het winkeltje blijkt een belevenis te zijn: een juttersmuseumpje, kunsthandel en creatief paradijs in één. Viskisten vol touw, hout en andere strandvondsten, ‘zilte cadeautjes’, vissen aan de wand van strandhout en vreemde vogels gemaakt van wat er zoal aanspoelt. Ze hebben elk hun eigen naam en karakter: de Krullevaar, de Geluksvogel, de Nesteldranger en, ook een leuke: Ad Waterrat. Het hele spul is net weer terug van de wekelijkse Braderie.

Juttersgeluk

Berry Holtslag woont nu 14 jaar in Egmond aan Zee en Marianne Houthuyse kwam haar geliefde achterna. Hij werkte 15 jaar bij Man Bijt Hond en beiden hebben ze ervaring in de zorg, waar zij nog drie dagen per week werkzaam is als activiteitenbegeleidster. Samen ook aan cabaret gedaan. Drie jaar geleden huurden ze de vroegere melkzaak van Engelien (en Freek) Groot. Het pandje is van alles geweest: bloemenwinkel, hobbyboetje en eerder al een videotheek. Sommige klanten wijzen nog het ‘pornohoekje’ aan. Berry vertelt dat hij zijn laatste baan op een nogal nare manier kwijt raakte. Als je dan toch met niks opnieuw moet beginnen, dan is het strand een goede plek. Alles wat je daar vindt, is ooit iets geweest dat ‘geluk’ bracht en nu ligt het daar als een stukje ongeluk. “Wij rapen het op en maken er weer iets nieuws van dat geluk brengt”. Een mooie filosofie.. en goed voor het milieu, maar het bleek niet te mogen. Niet te mogen? Hè?

Jutten strafbaar?

Ze nodigden een wethouder uit om de opening te verrichten en vroegen de gemeente of ze een bankje mochten neerzetten. Marianne wist niet wat ze hoorde toen een ambtenaar van de afdeling APV  (Algemene Politie  Verordening) telefonisch meedeelde: “U bent strafbaar bezig”. Volgens de wet op de strandvonderij uit 1931 behoorde namelijk elke strandvondst toe aan de gemeente.  Het was een heel gedoe. Ze zijn er het raadslid Jan Snijder nog dankbaar voor dat het goed kwam. De lange ambtelijke brief met de officiële toestemming om te mogen jutten hangt nu ingelijst in de winkel. Zwart op wit staat dat alles van waarde wél naar de hulpstrandvonder moet: de heer M. Gul. Ze kunnen het goed vinden met Mart.

Een tôin vol

Hoe reageerden de Derpers op Gejut? Eerst terughoudend natuurlijk want jutten dat was immers iets van vroeger van de Derpers zelf, maar dat is nu toch al anders. Er staan wel eens wat oude juttersspulletjes bij de deur die ze mogen hebben. Bekende Derper Peter Groen kwam zeggen dat hij ‘een tôin vol’ had en dat ze gerust mochten komen uitzoeken. Kijk, dan begin je er in te komen. Ze zijn blij met alles, zo lang het maar iets met de zee te maken heeft. 

Visserijdag

En dan komt de ‘vertelschaal’ tevoorschijn met dingetjes van het strand: eitjes van de wulk en de rog, zeeslakken, een stukje paraffine, een ballon, (slecht voor vogels en vissen) een zonnebril. Natuurlijk gaat het ook allemaal mee naar de Visserijdag. Het doet even denken aan Sieny en Kees Blaauboer die op de Visserijdag altijd een kraam hadden met strandvondsten om erover te vertellen. Zaterdag staan Berry en Marianne er met hun jutterskraam, voor het eerst in de Trompenbergstraat. Kinderen mogen iets leuks maken en ook verkopen ze ‘jutterssop’ waar je enorme bellen van kan blazen. Ze vertellen ook graag oude juttersverhalen en de Egmondse geschiedenis boeit ze.

Het stel heeft het in Egmond ‘gevonden’ en zit vol creatieve plannen. Alleen.. gewoon over het strand wandelen, dat gaat niet meer, want altijd is er immers de kans om aan de vloedlijn iets te vinden. Wat dat betreft verschillen ze niet van de oude jutters.  www.gejut.nl

Tekst Carla Kager, fotocollage Frits van Eck

Boothuis en toren

Als de reddingboot ‘Adriaan Hendrik’  naar buiten wordt gereden, dan kunnen  daar drie redenen voor zijn: een noodoproep, een oefening of een evenement en soms  lopen die dingen plotseling een beetje door elkaar.  Nog twee keer staat op vrijdag de boot buiten vanwege de open avond.  In het boothuis is  langs de wand een presentatie over het verleden van reddingstation Egmond.  Ook zijn er kaartjes te koop voor de vuurtoren en buurman ‘de Pinck’ ontvangt ook graag bezoek.  

Er is die avond een stoet vrijwilligers op de been, bereid om wat te vertellen en wie weet, ook een paar  nieuwe donateurs in te schrijven. Een van die trouwe helpers is Peter de Vries, die dan meestal boven in de vuurtoren is te vinden.  Op de foto zit hij achter de communicatietafel op de toren in de tijd toen reddingen nog van daaruit werden begeleid.  ‘Manusje van alles’ noemt hij zichzelf en hij is al 39 jaar actief bij de KNRM.  Hij is nog opstapper geweest op reddingboot de ‘Ubbo’, hoorde o.a. bij de ‘wipperploeg’ en is nu vooral actief als een van de rondleiders op de vuurtoren. Peter vindt het machtig mooi om te vertellen over eb en vloed en de gevaren van de zee. Over de kenmerken van de toren en het licht dat wel 33 km ver schijnt. Hoe groot zal die lamp dan wel zijn?  Hij mag dat zo graag aan groepjes kinderen vragen. Die hangen aan zijn lippen en steken er heel wat van op.

Boothuis KNRM, Boulevard Zuid 5. Open avond  juli en augustus elke vrijdag van 19.00 – 21.30 uur. Kaartjes voor de vuurtoren 2,-  zijn altijd snel uitverkocht.  De reddingboot oefent van maart t/m oktober dinsdags om 19.00  uur en van november t/m februari  zaterdags om 9.30 uur. 

Tekst Carla Kager, fotocollage Frits van Eck