Denemarken 2022

Eventueel kan je onderaan de pagina een reactie achterlaten…

Dag 65: vrijdag 27 mei. De zon scheen volop op het moment dat we Kollerup verlieten. We hebben de toeristische route genomen. Er moesten slechts ruim 300 kilometers gereden worden, we hadden dan ook alle tijd, in Tarp konden we vanaf vier uur terecht. Jammer dat het weer verslechterde, veel buien, waarbij de temperatuur zakte naar 7 graden. Maar de omgeving was schitterend, o.a. langs Trend, waar we ooit ook een vakantie doorbrachten. Aan de rechterkant water, aan de kopjes te zien zeker windkracht 4 à 5. Op verzoek van Ineke nog langs Aabenra gereden. Opvallend dat de benzineprijs in Denemarken vandaag weer een kroon duurder is geworden, nu Euro 2,45. Gelukkig had ik eerder in de week al getankt. Nu in Tarp getankt voor Euro 2,10. Daar komen we Duitsland wel mee door. Vanavond in het hotel lekker gegeten. Prima steak. Geserveerd door Jan, die een oogje op Ineke leek te hebben. Morgen weer verder richting Alkmaar…

Dag 64: Donderdag 26 mei 2022. Hemelvaardag en ja hoor, de Super Brugsen was vandaag gesloten. We hadden alleen nog een vers brood nodig en de warme bakker iets verderop loste het probleem gelukkig op. De prijs van het brood varieerde van 28 kronen in Oster Hurup, naar 32 kronen in Norre Vorupor en hier in Kollerup 20 kronen. De laatste volle dag in ons huisje in Kollerup. Morgenochtend voor 10 uur mogen we de sleutel weer inleveren. Het waren drie prettige weken en de afsluiting van 9 weken Denemarken. Toch nog een uurtje naar de Giro gekeken. Almeida was positief op corona getest en ging niet meer van start. Wat een ongelofelijk spannende finale, een kopgroep van 4 man die bij de start was weggesprongen. Het lukte het op hol geslagen peloton niet ze te achterhalen. Dries de Bondt van Alpecin won de sprint. Er zijn al wat tassen ingepakt, de restjes zijn opgemaakt en het huisje wordt, voor het oog, ook al zit de eindschoonmaak bij de prijs inbegrepen, netjes achtergelaten. Morgen rijden we naar het hotelletje in Tarp, was op de heenreis goed bevallen en brengen daar de nacht door. Dit is dan ook het laatste bericht uit het Deense…

Dag 63: Woensdag 25 mei. Wat een rare dag vandaag, dan weer zon, dan weer wolken, dan weer regen en zelfs een paar donderklappen. We zijn deze vakantie begonnen met hagel en sneeuw, alle soorten weer hebben we inmiddels meegemaakt. Één ding staat vast, het verhaal dat het in Denemarken vaak regent klopt voor geen meter. Vandaag toch nog 17 graden. Helaas begint het einde van deze vakantie in zicht te komen. Vanmorgen de auto goed uitgezogen, ruitensproeier bijgevuld, gekeken of het oliepeil nog in orde was. Bandenspanning gecheckt en de ramen schoongemaakt. Dan naar de Super Brugsen voor het avondeten en verse chips (mag van Colette). De koolzaadvelden zijn inmiddels wel uitgebloeid, maar het geel is overgenomen door de brem. Oh ja, de broek van Corry is naar het Rode Kruis. En dan vanmiddag wederom ongelofelijk genoten van de laatste 80 kilometer van de Giro. Wat heeft Nederland op dit moment een toprenners. Mathieu die tot op de laatste klim met Gijs Leemreize (had nog niet eerder van hem gehoord) aan kop rijdt. Koen Bouwman die Ciccone de vernieling inrijdt en bijna zeker is van de Blauwe trui. Wout Poels die vandaag ijzersterk steun verleent aan Landa. Ik zal maar niet zeggen met wie ik veel geappt heb… dat heb ik gisteren al gedaan. Morgen een vrij vlakke etappe, zal wel een sprint worden… rustkijkdag!

Dag 62: Dinsdag 24 mei. Wat kan ik eigenlijk over vandaag vertellen? Niet zo veel. Het was een wat regenachtige ochtend bij een temperatuur van een graad of veertien. Ook voor de komende dagen zal het weerbeeld nauwelijks veranderen. Maar… we hebben de Giro. Met vandaag een fantastische bergetappe. Om half twaalf ging de TV aan en om kwart over vijf weer uit. Prachtige beklimmingen met op de eerste berg 5 Nederlanders in de kopgroep. Koen Bouwman die voor de bergtrui gaat. Arensman aast op de etappe. Zelfs smaakmaker Mathieu zat voorin. Dat kon natuurlijk niet zo blijven. Uiteindelijk een overwinning voor Jan Hirt, met Thijmen Arensman op een handvol seconden. Volgens Cees had Jan zich veel verstopt en had Thijmen moeten winnen, waarschijnlijk heb ik niet zo goed opgelet, ben ook al wat ouder. Over Cees gesproken. Tijdens de afgelopen 5,5 uur heb ik nog nooit zo’n intensief app verkeer met Cees gehad. Voorspellen, reageren, prognoses uitwisselen. We hielden elkaar wel bezig. Je constant ergeren aan de vele reclame onderbrekingen. Krijg ik weer een app dat het niet de steilste kant van de Mortirolo is en dat de laatste klim echt erg steil is. Ja, meneer heeft er zelf gefietst en het zien van de beelden roept weer prachtige herinneringen op. Peloton op drift, nog 30 km dalen, peloton komt naderbij, nieuwe voorspelling: Landa. Hirt springt weg en wint… Een prachtetappe!! Jammer voor Thijmen. Gelukkig voor Ineke versta ik geen Deens, staat het geluid bijna uit en kan ze lekker lezen en kijkt ze slechts af en toe even mee. Vandaag geen foto’s gemaakt, jullie moeten het doen met een foto die mijn FB volgers al hebben gezien.

Dag 61: Maandag 23 mei. Wat hebben we vanmorgen genoten van de diverse mussengezinnen die onder de dakpannen wonen. Gisteren zagen we al dat sommige jongen voorzichtig naar buiten gluurden en af en toe een proefvlucht maakten. Vandaag was het een af en aan vliegen van de dakgoot naar de bosjes en weer terug. Het leek wel of de ouders vanuit de bosjes ze aanspoorden om de vlucht te wagen. Dit was echt genieten. Voor morgen wordt wat regen voorspeld. Het lag dan ook voor de hand om vanmiddag nog een keer naar Thorupstrand te rijden. Het was zonnig en naar onze beleving heet: 20 graden. Het was stil op het strand. Normaal kunnen de eerste kottertjes vanaf een uur of twee binnenkomen. Nu moest ik wachten tot vier uur voordat de HM70 aan wal werd getrokken. Een sterke onderstroom liet ze langer onderweg zijn. Direct omringd door een aantal belangstellenden die graag wat verse vis wilden scoren. Er werd met bankbiljetten gewapperd, ik kon niet zo snel zien wat een plasticzak met vis kostte. Drie kwartier later verscheen de HM94, een kotter niet van hout maar van één of ander kunstmateriaal. Deze werd aan wal getrokken door de caterpillar ditmaal bestuurd door Steen. Steen was de man die tijdens mijn nachtelijk filmen me een uurtje onderdak bood in zijn “hok”. De visserij inspectie was aanwezig om te controleren of de HM94 zich aan de regels had gehouden. Genoeg ijs, vis niet te klein etc… De HM33 vaart momenteel niet vanwege ziekte van de schipper, een mooie gelegenheid voor wat extra onderhoud…

Dag 60: Zondag 22 mei. Zoals gebruikelijk de afgelopen zondagen in Denemarken ging vanmorgen om 10.00 uur de laptop aan en werd er via internet afgestemd op Radio 80. De JBL Flip 3 zorgt voor een aanvaardbaar geluid en zo konden we tot 12 uur weer luisteren naar Aris Brandaris. Altijd gezellig. Daarna een vers brood gekocht, broodjes klaargemaakt, drinken mee… want het zonnige weer met 17 graden nodigde uit ergens buiten te lunchen. Eerst langs de Hjortdal Kirke, waar we ooit ook met Koos en Jolanda gewandeld hebben. Deze was helaas gesloten en er was geen bankje in de zon. Dan maar door naar Slettestrand en lekker buiten de lunch gedaan. In Slettestrand staat ook een klein museum met allerlei visserij attributen. Een bord bij de deur nodigde uit naar binnen te stappen. Het was er verlaten, geen vrijwilliger, niemand, niets. Het licht brandde en op ons gemak konden we alles bekijken. Beschilderde onderdelen van oude kotters en een aantal boeken te koop. Je kunt ze meenemen als je met MobilePay betaalt. Lijkt me ondenkbaar in Nederland. Buiten lag de HM8 in onderhoud, het schilderwerk schiet al op. Heb ze toch maar wat geholpen. Op tijd weer thuis om het mooiste deel van de Giro etappe van vandaag te zien. Drie Nederlanders als koploper, Tusveld, Bouwman en Van der Poel… wat een weelde. Een klein moment denk je, chauvinist als je bent, dat ze het gaan redden. Maar op de één na laatste berg was het op en werden ze o.a. overvleugeld door de latere winnaar Ciccone. Onder de dakpannen van ons huisje verblijven zeker 7 mussengezinnetjes. Het constant gepiep om eten gaan we straks missen. Inmiddels is één nestje uitgevlogen, we hebben het helaas niet gezien. Verder ben ik blij dat het verslagje van vandaag ook voor Corry te pruimen zal zijn.

Dag 59: Zaterdag 21 mei. Een rustige dag vandaag. Vanmorgen wat lichte regen, maar tegen de middag klaarde het op en nu schijnt nog steeds de zon volop. Een graad of dertien en windstil. Prima weer om buiten te zitten. Een regelmatig terugkerend ritueel is zorgen dat er voldoende voedsel in huis is om te voorkomen dat we als Magere Hein in Nederland terugkomen. Maar ach, Fjerritslev is slechts 2,5 kilometer van hier, no problem. Vlak voor het dorp, op een groot grasveld, we hadden er gisteren al wat van gezien, een enorme tent. Met langs de straat voor Deense begrippen een enorme drukte en veel, meestal slordig geparkeerde auto’s. Eerst maar doorgereden naar de supermarkt, de auto daar geparkeerd en terug gewandeld naar het terrein. Er bleek een soort Landbouwdag plaats te vinden. Je waande je in Schagen. Ook het aanwezige publiek leek sterk op de belangstellenden die je in Schagen tegenkomt. Veel nieuw landbouwmateriaal, maar ook een uitstalling van oude tractoren en  vrachtauto’s. De keuring van vee ontbrak ook hier niet. En dan de tent, waarschijnlijk voor velen het hoogtepunt van de dag. Hij zat vol en er werd flink gegeten en gedronken. Buiten werd varkensvlees geroosterd. Ook de worstenbroodjes ontbraken niet… we hebben ons wederom ingehouden. Op de terugweg naar de auto wilde ik nog wat punten scoren door nog wat te winkelen. Maar ja, op zaterdag sluiten de winkels in Denemarken om 1 uur. Weer geen punten. Vanmiddag genoten van een fraaie finale in de Giro. Slimme overwinning voor Yates. Richard Carapaz is de nieuwe leider in het algemeen klassement, hij nam de roze trui over van Juan Pedro López die moest de rol lossen in de finale. Tom Dumoulin gaf na 50 kilometer op, hij worstelde al een paar dagen met zijn lichamelijke conditie.

Dag 58: Vrijdag 20 mei. Begrijp dat het weer in Nederland nog niet zo stabiel is. Hier was het tot ver in de middag zonnig en 17 graden. Vandaag een rondje omgeving gedaan. Gekeken waar de Texelse schapenboer Jan nu zijn boerderij heeft. Welnu, het is een gigantisch bedrijf en hij woont er prachtig. Een glooiend landschap naast de fjord. Naast veeteelt hier ook landbouw met de koolzaadvelden die nu wat minder kleur beginnen te krijgen. Hier inmiddels diverse keren gereden maar het blijft boeiend. Doorgegaan naar Gjøl, een bijzonder leuk plaatsje waar we afgelopen maandag niet genoeg rondgekeken hebben. Zag voor een pand een paar fraaie beelden staan. Bleek een trollenmuseum te zijn. Ongelofelijk leuk. De trollen zijn gemaakt door Thomas Dam (Kopenhagen, (15 mei 1915 – 12 november 1989), hij was een Deens houtbewerker en visser. Dam ontwierp en vond de originele trollenpop uit, ook bekend als de “Good Luck Troll”. Hij creëerde het speelgoed tijdens een periode van financiële nood en hakte het uit hout. Al snel begon de familie een nieuw bedrijf en Dam verdiende genoeg om een kleine fabriek te kopen waar de poppen in plastic werden geproduceerd. Dam creëerde veel verschillende trollen en plastic babypoppen. Dam vormde “Dam Things” om de poppen op de markt te brengen. Damtrollen worden nu beschouwd als collectors items. De dame die naast het museum haar bedrijfje runde pushte ons naar binnen te gaan. Het bleek zijn dochter te zijn… In het kleine haventje wat gegeten en nog doorgereden naar Aabybro. We kenden het van een vorig bezoek maar de hoogbouw heeft het knusse inmiddels volledig om zeep geholpen. Het tentje met de pølserbroodjes stond er nog, we hebben ons bedwongen…

Dag 57: Donderdag 19 mei. Een bewolkte dag, weinig wind met een graad of vijftien. Maar het voelde lekker aan. Vanmiddag met Ineke naar Thorupstrand gereden, stickie met het filmpje meegenomen. De schoonmaak van vis wordt daar gerund door Julian, een geboren Rotterdammer, zoon van een Braziliaanse moeder en een Nederlandse vader. Inmiddels getrouwd met een Deense en heeft twee kinderen. Zo… u bent weer op de hoogte. Op zijn computer het filmpje bekeken, kopietje achter gelaten, de mannen daar zijn er blij mee. Begin me daar al thuis te voelen. Ondanks het feit dat ze wat sceptisch naar Nederlanders kijken. Nederlandse vissers overtreden regelmatig de regels wat ten koste gaat van het kleinschaliger visserijgebeuren in Thorupstrand. Gelukkig gaan ze wat steun van de overheid krijgen, voor o.a. de aanschaf van nieuw materiaal om de kotters van en naar zee te kunnen brengen. Thorupstrand en de regio trekken jaarlijks veel toeristen en die brengen veel geld in het bekende laatje. Het toeristengebeuren is, buiten de bezoekers, nog niet in Thorupstrand zelf te merken. Bij het strand staat één tent waar je vis en patat kunt eten, that’s it! Ik zou zeggen: “houden zo”.

Dag 56: Woensdag 18 mei. Een redelijk zonnige dag, temperatuur 20 graden. Zoals gisteren al aangekondigd was het vanmorgen een vroegertje. De wekker gezet op half drie, 2 minuten daarvoor werd ik wakker en kon ik, zonder Ineke wakker te maken, naar Thorupstrand rijden om een paar kottertjes te zien uitvaren. Filmcamera uiteraard mee. Er was er al één vertrokken, maar de tweede, de HM92 was voor mij. Eigenlijk iets te donker voor mooie beelden, maar acceptabel. Ik werd binnengeroepen door een aardige Deen die vanuit de “kabelruimte” zorgde dat alles goed verliep. Zijn dienst liep van 10 uur in de avond tot zes uur in de ochtend. In een zijkamertje ook een bed en in de rommelige, niet al te schone kamer, een gigantische televisie. Met steenkolen Deens/Engels hadden we toch een aardig gesprek over van alles en nog wat. Het duurde tot tegen vijf uur voordat de HM70 naar zee ging, maar inmiddels waren alle wereld- en visserijdproblemen wel besproken. Nu monteren en er een fraai geheel van maken. Monteren blijft leuk, zeker als het geschoten materiaal een goed beeld geeft van het totale gebeuren.

Dag 55: Dinsdag 17 mei. Voor vandaag was redelijk wat bewolking met af en toe zon voorspeld. Mis dus. In de loop van de ochtend trok de lucht blauw met een beetje sluier. Prima licht om te filmen. Thorupstand stond nog op het programma. Gelukkig ruim op tijd daar om twee landingen vast te kunnen leggen. In 2018 waren nog veel meer kottertjes actief… maar die tijd is voorbij. Ik schat nu nog een stuk of zeven. De beelden inmiddels bekeken, ben niet ontevreden. Nu nog het uitvaren vastleggen, dat wordt een vroegertje met naar ik hoop fraaie beelden met opkomende zon. Daarna pas monteren. Ik hou jullie op de hoogte. De temperatuur vandaag: 17 graden. PPff, wel warm hoor, we zijn gehard.

Dag 54: Maandag 16 mei. Een heerlijke dag vandaag. De wind is weg, wel wat bewolking, maar de temperatuur van 16 graden maakt alles goed. De ochtend was goed voor een wandeling in en rond ons eigen park. Na de middag was het voor Colette weer de weinige bagage inpakken. Aan het einde van de middag hebben we haar naar het vliegveld bij Aalborg gebracht. Nog steeds lekker kleinschalig. Ruime parkeergelegenheid zonder dat je hoeft te betalen. Terug naar Kollerup een toeristische route genomen via Gjøl. Een verrassend leuk plaatsje, bekend bij Gabi! En dan kom je zo’n smalle dam tegen, altijd spannend. Morgen is het dinsdag in Denemarken.

Dag 53: Zondag 15 mei. Ondanks het feit dat we al diverse malen deze regio hebben doorkruist stonden we vandaag voor een verrrassing. Een onbekend weggetje ingeslagen… en dan kom je dit aparte molentje tegen… Op Grønnestrand, dat koning Frederik VI in 1824 beschreef als de mooiste plek in zijn koninkrijk, staat de enige overgebleven met heide beklede molen van Denemarken. Grønnestrand Mill, ook wel Lyngmøllen genoemd, werd in 1876 gebouwd door Johan Kaspar Sørensen, afstammeling van de eerste generatie in Grønnestrandgården. Het grootste deel van deze graanmolen molen was gebouwd van drijfhout, dat in de winter bij Bulbjerg met een slee werd opgepikt. Om de harde wind van het gebied te weerstaan, werden de vleugels gebouwd van larikshout en als iets bijzonders werd de molen bedekt met heide. Zo was de molen volledig functioneel en gunstig voor de boerderij en zijn buren tot de jaren 1930. Zonder continu onderhoud verviel de molen. Op initiatief van een aantal omwonenden werd de molen overgedragen aan de zelfbesturende instelling “Grønnestrandmolen” en onderging in 1989 een uitgebreide restauratie. De restauratie werd op de voet gevolgd door het Nationaal Museum om ervoor te zorgen dat de originele delen van de molen werden vervangen door equivalenten van dezelfde kwaliteit. Plaats: Grønnestrand Mill, Grønnestrandsvej 230, Andrup, 9690 Fjerritslev. Vandaag… zon met 16 graden.

Dag 52: Zaterdag 14 mei. Een zonnige dag met heel veel wind, 14 graden. Een bezoekje aan Bulbjerg Klint, waar heel veel meeuwen nestelen tegen de rotsen. Moeilijk te fotograferen daar de golven het bijna onmogelijk maken. De harde wind maakt ook het stil houden van de telelens niet makkelijker. Maar het is toch redelijk gelukt. Het is een prachtig natuurgebied. Ook nog even langs Thorupstrand gereden. Moet helaas constateren dat er steeds minder kottertjes liggen. Er is niet voor niets een stichting opgericht: Red Thorupstrand. De komende dagen daar nogmaals een bezoek brengen om het uit- en binnenvaren van de kotters te filmen. Zal wel de laatste keer zijn… De Super Brugsen was vandaag, tot vreugde van Colette, weer open. Naast wat kleine aanvullingen hebben we daar een heerlijk brood gekocht dat… in één keer opging. Heerlijk. De weersverwachting voor morgen, minder wind, zon en 17 graden. We gaan het zien, maar kan me er nu al op verheugen. Vanavond eten we sperciboontjes, met stukjes kip, een Deens piepertje en wellicht nog een toetje toe.

Dag 51: Vrijdag 13 mei. Vanmorgen vroeg een ritje naar het vliegveld bij Aalborg om Colette op te halen die hier een paar dagen de vreugde komt verhogen… Een vlucht vanaf Schiphol met de Cityhopper. Lekker binnendoor terug gereden via Slettestrand naar Kollerup. Aansluitend moesten er nog wat boodschappen gedaan worden maar het is 13 mei en in Denemarken een feestdag: Grote Gebedsdag (Store Bededag). Dat betekent dat veel winkels en ook de Super Brugsen supermarkt dicht zijn. Gelukkig was de Meny wel open anders hadden we een klein probleem gehad. Dit alles ontlokte Colette ons uit te lachen. Iets heel anders: De beschermde, Langdysse van Skræm, het lange hunebed dat vanaf de straat zichtbaar is, werd gebouwd tussen 3500 en 2800 voor Christus. Het omsluit drie hunebedden , waarvan er twee verborgen zijn onder de dekstenen in de heuvel. De derde is ontdaan van zijn sluitstenen. Alle drie zijn ze gevuld met aarde. Eén kamer is beschadigd door opgravingen op het megalithische bed. Vandaag voornamelijk bewolkt en 14 graden.

Dag 50: Donderdag 12 mei. Vandaag een rondje regio gedaan ten zuidoosten van Kollerup. Prachtige landerijen met een onvoorstelbare hoeveelheid koolzaadvelden. We kwamen langs kasteel Kokkedal, normaal zou ik daar een paar foto’s maken en weer verder rijden. Eén van de werklieden vertelde me om te lopen en van de andere kant een foto te maken. Prima tip. Een dame was bezig wat bloemen te plukken. Even later kwamen we haar weer tegen en vroeg ons of we het kasteel binnen wilden bekijken? Dat laat je je natuurlijk geen twee keer zeggen. Ze sprak binnen iemand aan die de bedrijfsleider bleek te zijn. En ja, we kregen een uitgebreide privé-rondleiding. Eigenlijk had hij weinig tijd, over drie kwartier zou er 100 man/vrouw komen lunchen, maar hij maakte tijd. Wist veel te vertellen, ontzettend leuk. De geschiedenis van kasteel Kokkedal bij Torslev gaat terug tot de Middeleeuwen. Het hoofdgebouw, hoog gelegen op een heuvel met een weids uitzicht op de Limfjord, is gebouwd op een heuvelvormige wal omringd door kleiachtige graven. Op de wallen liggen nu tuinen. De overlevering zegt dat Vikingen, op de terugreis vanuit Engeland hier een eerste vestiging hadden (ca. 800). In 1441 stond de toenmalige eigenaar, Gotskalk Andersen, aan de kant van de koning, tegen de boeren in de Slag bij St. Jørgensbjerg. Een latere eigenaar was de zeer geleerde, magister Peder Eriksen, die ondanks zijn 14 buitenechtelijke kinderen tot bisschop werd benoemd. In de tijd van Valdemar Atterdag heerste Kokkedal over grote delen van het Limfjord-gebied. In de beginjaren van de middeleeuwen werd de boerderij gekoppeld aan de adelijke familie. De bekendste van de kasteelheren is waarschijnlijk Erik Eriksen Banner. Onder Christiaan 2. Erik Banner was sherrif van Kalø en had hier de latere Zweedse koning Gustav Vasa als gevangene. Vasa is na het bloedbad in Stockholm als gijzelaar naar Denemarken gebracht. Vasa wist te vluchten naar Lübeck, waar kooplieden hem de Oostzee over hielpen naar Zweden, waar hij een opstand begon die leidde tot de afscheiding van Zweden van de Deense troon. De kern van het huidige trotse Kokkedal is nog steeds het solide huis van Erik Banner uit de 16e eeuw. De hoofdgebouwen met 3 vleugels, witte muren en trapgevels zien er prachtig uit, net als de vierkante toren. Onder latere eigenaren in de afgelopen tijd kan prins Erik worden genoemd, die Kokkedal in 1917 voor een kort aantal jaren overnam. De prins bouwde het grote landbouwgebouw, dat tegenwoordig wordt gebruikt voor vakantieappartementen, zwembad en sport. Een belangrijke lokale gebeurtenis was het 10e bezoek van koning Christian aan het kasteel in 1922. In 1923 verkocht prins Erik het kasteel. In 1988 kwam kasteel Kokkedal opnieuw in privébezit. Na een verbouwing met prins Joachim als beschermheer werd het kasteel in 1990 ingehuldigd als kasteelhotel met 21 kamers in het kasteel zelf en 8 vakantiewoningen in het park. Het beschikt over een restaurant met cursusruimtes en een wijnkelder met een winkel. Op de één na onderste foto de kelder, het oudste deel van het slot, met dank aan de Vikingen… Vandaag, half bewolkt, af en toe een buitje en 11 graden.

Dag 49: Woensdag 11 mei. Zoals ik gisteren schreef zouden we vandaag ook nog wat regen krijgen. Het klopte. Maar daarom niet getreurd. Er moesten weer eens boodschappen gedaan worden. Vandaag al wat extra, want vrijdag krijgen we voor een paar dagen bezoek uit Nederland. In Fjerritslev diverse supermarkten waarvan de Super Brugsen in onze ogen het mooiste en beste is. Tegenover de supermarkt prijkt de dame hiernaast meer dan levensgroot op de gevel van een pand. Ook de Mars-ijsjes zijn weer aangevuld. Bij de bakker ook nog wat voor bij de koffie gekocht. De dag kan niet meer stuk. Snel naar huis, konden de ijsjes in de vriezer. De beklimming in de Giro bekeken door een fraai stukje Sicilië… Daarna terug naar Fjerritslev en een rondje door het dorp gelopen. Op tijd weer thuis voor de finish in Messina. De temperatuur vandaag: 13 graden.

Dag 48: Dinsdag 10 mei. Vandaag regelmatig wat druilerige regen bij een graad of veertien. De was is weer eens gedaan, gelukkig morgen een schone onderbroek. De regen niet als erg ervaren, want vanmiddag de Giro etappe naar de top van de Etna. Als dan de zon schijnt is het toch moeilijk voor de TV te gaan hangen. Een paar dagen geleden gaf ik aan dat Mathieu wel in het roze zou kunnen blijven, ik zat ernaast. Maar vandaag wel een goed optreden van Arensman en Kelderman. De etappe was helaas redelijk saai, moet bekennen af en toe weggedut te zijn. Regelmatig app contact met Cees maakte het kijken weer leuker. Het werd aldus een thuiszitzakdag. Morgen waarschijnlijk ook nog een buitje… we zien het wel!

Dag 47: Maandag 9 mei. Het kan natuurlijk ook te gek. Dat we deze vakantie al heel veel zon gehad hebben, ok. Maar dat het vandaag ineens 20 (twintig!) graden is geworden, dat kan niet goed gaan. Vandaag opnieuw een bezoek gebracht aan de Rubjerg Knude Fyr. Deze vuurtoren staat op zandduinen op een hoogte van 60 meter boven zeenivieau. De bouwwerkzaamheden begonnen in 1899. De vuurtoren werd in gebruik genomen op 27 december 1900 en buiten gebruik gesteld op 1 augustus 1968. Het gebouw en de omliggende bijgebouwen waren museum tot 2002, toen het door toenemende erosie verlaten werd. In 2009 werden de bijgebouwen gesloopt, ze lagen inmiddels grotendeels onder het zand. Er werd verwacht dat de toren in 2023 in zee zou verdwijnen, echter werd de 720 ton wegende toren op 22 oktober 2019 70 meter landinwaarts verplaats door middel van een speciaal daarvoor gebouwde rail. De kosten van 5 miljoen  Deense kronen (0,45 miljoen euro) werden betaald door de gemeente Hjørring met overheidssubsidie. Naar verwachting is het voorbestaan de toren door de verplaatsing tot ongeveer 2060 veiliggesteld. Op de terugweg nog langs Slettestrand waar de Viking inmiddels opgeschoven is richting zee. En…. voor morgen wordt er regen verwacht!!

Dag 46: Zondag 8 mei. Wat een heerlijke dag, wederom strakblauwe lucht, maar nu weinig wind. In de ochtend nog redelijk fris, lekker een stukje gewandeld. Na de middag was buiten zitten met 14 graden goed te doen, zelfs de korte broek, voor de 2e keer in deze vakantie, kon aan. We hebben ons zelf getracteerd op een Mars Ice Cream, 6 in de verpakking, nu dus nog 4 te gaan. De laatste 50 kilometer van de Giro gekeken. De TV beelden laten zien dat Hongarije een mooi land is. Morgen een rustdag en een verplaatsing naar Sicilië, dinsdag ligt de finish op de Etna. kunnen de klimmers hun kunsten vertonen. Ik verwacht dat Mathieu na dinsdag nog steeds in het roze zal rijden. En dan is er vanavond nog iets als autorace…

Dag 45: Zaterdag 7 mei. Zonnig, 14 graden, maar met een flinke westenwind, pas in de loop van de middag warm genoeg om buiten te zitten. Vanmorgen op naar Slettestrand, langs de koolzaadvelden die steeds geler beginnen te worden en… inmiddels ruik je ze ook. Tot mijn verbazing lagen er op het strand een paar bootjes die ik in 2018 nog in Thorup Strand gefotografeerd en gefilmd heb als actieve vissersboot. O.a de HM 92. In Slettestrand staat een loods waar af en toe een nieuw kottertje gebouwd wordt en waar men afgeschreven bootjes opknapt die aansluitend een tweede leven krijgen om met sportvissers de zee op te gaan. Dit alles gebeurt door vrijwilligers. Ik maakte een praatje met ze en vol trots vertelden ze dat er net een nieuwe tractor was aangeschaft. Tweede leven kottertjes varen al in Nørre Vorupør onder de namen Skagerak, Maagen en Simon. Binnenkort komt daar de Viking bij. Voorheen gevaren onder de naam FN 427 Michell. De bootjes van Slettestrand zijn wit, achter de kabelconstructie zichtbaar, één deze dagen kom ik hier nog wel op terug. Ja, die naam, Slettestrand, ben hier inmiddels al een keer of vier geweest en toch roept de naam iedere keer weer grappige bijgedachten op. Hoe zou dat toch komen?

Dag 44: Vrijdag 6 mei. Even na elf uur arriveerden we in Fjerritslev. Daar bevindt zich het kantoortje van Feriepartner. Vorige week had ik telefonisch contact gehad met Margret van hun kantoor. Normaliter kan je een huisje pas betrekken vanaf 16.00 uur. Maar van Nørre Vorupør naar Kollerup (2,5 km boven Fjerritslev) is slechts een goed uur rijden. Na overleg met Margret mochten we al vanaf rond de middag de sleutel ophalen. Maar we waren nauwelijks onderweg of er kwam al een SMS dat het huisje betrokken kon worden. Prima service. En hij is mooi. Terwijl de buitentemperatuur is opgelopen naar 15 graden, plus het feit dat we 10 km van de kust zitten, is het buiten zeer aangenaam. Natuurlijk zijn we gehard de afgelopen weken. Even snel wat boodschappen gedaan en dan settelen in ons onderkomen van de komende drie weken. Gelukkig de Giro kunnen zien met een pracht overwinning voor Mathieu.

Dag 44: Vrijdag 6 mei. 09.50, bye, bye Nørre Vorupør!

Dag 43: Donderdag 5 mei. Bevrijdingsdag. We zijn inmiddels de zevende week ingegaan. Maar wat gaat het snel. Het begint langzaam wat warmer te worden, 12 graden, alhoewel de dag begon met mist en motregen. Na 11 uur weer een strakblauwe lucht. Vandaag stond in het kader van al een beetje inpakken, opruimen, natuurlijk stofzuigen en ook de laatste bederfelijke waar opmaken. We hebben onszelf getracteerd op iets lekkers bij de koffie. Het zal naar alle waarschijnlijkheid ons laatste bezoek aan Nørre Vorupør geweest zijn. Jammer dat de kleinschalige visserij inmiddels een stuk minder is geworden. Ik zag bootjes te koop staan… Wel komen diverse dorpsbewoners, tja, alleen mannen, in de loop van de middag naar het strand om te zien hoe de Maagen en de Skagerak binnenkomen en hoeveel kabeljauw ze hebben gevangen. Waarschijnlijk worden ook hier de nieuwtjes en roddels uitgewisseld. Morgen gaan we verkassen naar Kollerup, iets boven Fjerristlev, nog steeds in het noorden van Jutland. Ben heel benieuwd hoe het er nu uitziet in Thorup Strand. In 2018 waren daar nog tientallen blauwe vissersbootjes actief. En nu? Mijn filmpje van toen staat op YouTube: https://youtu.be/lnzqVw-rEnY. In de planning zit ook een bezoek aan de vuurtoren van Rubjerg Knude, die tijdens ons laatste bezoek op het punt stond in zee te zakken. Nog niet zo lang geleden is deze een paar honderd meter landinwaarts gerold… en gerenoveerd?

Dag 42: Woensdag 4 mei. Vandaag in verband met de dodenherdenking geen verslag.

Dag 41: Dinsdag 3 mei. Dat was vanmorgen even schrikken. Al enige weken zijn we gewend aan een temperatuur van rond de 10 graden. En vanmorgen ineens 12, 13, 14 en na de middag 15 graden. Eerst ging de trui uit en later zelfs de jas. Vandaag een rondje naar het zuiden, Agger en de Lodbjerg fyr. Bij deze vuurtoren waren we ook in 2018. Toen uitgestorven. Nu was het er gezellig druk. In 2020 is er na renovatie van het pand bij de vuurtoren, een kleinschalig restaurantje geopend. Met oude foto’s, een Mercedes schrijfmachine (neergezet voor Koos). Door twee (oudere) vrijwilligers werd de koffie verzorgd (met refill) en kon je kiezen uit wat kleine gebakjes, maar ze hadden ook scones met een beetje boter, kaas en jam, prima toch! Dat alles geserveerd op een ouderwets servies. Achter de vuurtoren gelegenheid om te overnachten in een soort open slaaphut. Ook ruimte om te barbecuen, wel zelf het hout hakken. En dan rijden door een duinlandschap, met hier en daar een boerderij, afgewisseld met de steeds mooier wordende koolzaadvelden. In 2018 was er achter Stenbjerg een bosbrand, het gebied was nu kaal gemaakt. Voor de komende dagen lijkt het weer ons goed gezind te blijven, de houtkachel zal vanavond wat later aangestoken worden. Hij moet natuurlijk wel branden, mannen vinden het nu eenmaal geweldig om fikkie te stoken. Herkent u dat? De tijd in dit tweede huisje begint nu op te schieten. Vrijdag gaan we weer verkassen, een kleine 70 kilometer naar het noordoosten, Kollerup heet het plaatsje. Van daaruit natuurlijk weer een bezoekje aan Slettestrand (bekend bij Jolanda).

Dag 40: Maandag 2 mei. Een nieuwe week… maar de zon verdween en zelfs motregende het een poosje. Na de noodzakelijke boodschappen leek het wel dat de herfst zijn intrede had gedaan. Aan de temperatuur waren we de afgelopen weken gewend, zo rond de 10 graden. Maar in de zon zeker niet onaangenaam. Maar als de zon dan wegvalt en er staat een stevige wind… bbbrrr. De houtkachel ging vandaag al snel aan en brandt nog steeds een beetje. En dan vermaak je je gewoon binnen, beetje lezen, een filmpje kijken, koffie zetten, muziek draaien. Kortom, het gaat toch goed met ons hoor!

Dag 39: Zondag 1 mei. Dat was een vroegertje vanmorgen. Om 5.30 uur stond ik op het strand om het naar zee gaan van de Skagerak T248 te filmen. Aansluitend de montage, gecombineerd met de beelden van gisteren en vorige week. Resultaat is 12 minuten film. You Tube: https://youtu.be/_nOSABFw3v4 Vanmiddag een rondje gewandeld door het nieuwe park. Ook hier verdwijnt het “oude” gevoel met rasse schreden. Grote huizen, sauna’s niet meer binnen maar naast het huis. De moderne tijd is niet meer tegen te houden. Vraagje? In de afgelopen dagen is de benzine hier 1 kroon duurder geworden (ca 14 eurocent), kost nu Euro 2,17. En in Nederland? Vandaag wederom 11 graden en af en toe wolken.

Dag 38: Zaterdag 30 april. Het is vandaag vanwege het weekend weer wat drukker in het dorp geworden. De bezetting van de huisjes bij ons in de buurt is echter nog minimaal. Ook vandaag weer volop zon. Er was bijna geen wind, waardoor de 11 graden warmer aanvoelden. Vanmiddag aanvullende filmbeelden gemaakt van de Skagerak T248. Inuk kon dan lekker lezen zonder gestoord te worden! Morgenochtend vroeg op, Ole vertrekt om 6 uur naar zee en dat stukje hoort nog in de film. Aansluitend de montage afronden en als goede herinnering bewaren!

Dag 37: Vrijdag 29 april. Tijdens een kort ritje in de naaste omgeving toch weer iets bijzonders ontdekt… De Hundborg-steen is een 170-tons  wandelblok van het type larvikiet waarvan wordt aangenomen dat het tijdens de ijstijd vanuit Larvik naar Denemarken is gekomen. Het is gebaseerd op zijn volume en massa de 6e grootste rots in Denemarken. Het is vernoemd naar het nabijgelegen dorp Hundborg. De steen werd voor het eerst ontdekt in 1938, toen de toenmalige eigenaar van het land Jens Hedegaard de steen talloze keren tegenkwam met zijn ploeg. Het bleek echter dat de steen niet kon worden verwijderd. Op 14 juni 2019  werd de steen losgegraven met als doel deze te laten opschuiven om een nieuwe attractie te creëren in de gemeente Thisted. De locatie van de steen is Brendhøjvej. Op de achtergrond één van de vele grafheuvels. Ook vandaag zon en ca. 10 graden.

Dag 36: Donderdag 28 april. Mors, een eiland midden in de Limfjord, met vooral in het noorden een prachtige natuur. Hoge heuvels, smalle weggetjes, de Hanklit (foto midden onder), schitterende uitzichtpunten en overal het begin van de bloeiende koolzaadvelden. Daar kun je toch alleen maar blij van worden. Aan de overkant op de bovenste foto is Thisted zichtbaar. Jammer dat het niet wat warmer wordt. Op Mors werd het 13 graden, aan zee bleef het kwik steken bij tien graden. Broodjes mee, wat te drinken uiteraard, is ook nodig want een gelegenheid om op te steken kom je niet tegen. De houtkachel gaat zometeen weer aan en blijft zorgen voor een heerlijk sfeertje in huis. Vanavond de zoveelste krimi kijken, op dit moment Valkyrien, lekker ontspannen. Ik ruik inmiddels het avondeten… aan tafel!

Dag 35: Woensdag 27 april. Vandaag is het in Nederland Koningsdag. Ik kreeg vanmorgen van Ineke al vroeg de opdracht oranje tompoucen te scoren. Ik moet helaas bekennen, het is me niet gelukt. Ben wel met een alternatief thuisgekomen, toch weer pluspunten! Vandaag volop zon met een temperatuur van 11 graden. Al enige dagen zien we langs de waterkant mensen gruttelen in wat zeewierresten. Vroegen ons af wat ze zochten. Vanmiddag toch maar gevraagd, het is barnsteen. De uitdaging om waarschijnlijk een klein stukje te vinden is groot, gezien de animo waarmee met zoekt. De man op de foto is dus geen garnalenvisser, maar een barnsteenzoeker!

Dag 34: Dinsdag 26 april. Vandaag voor het eerst sinds tijden een bewolkte dag. De wind is gedraaid naar het westen, maar gelukkig zwak. De temperatuur houdt niet over: 11 graden. Een dag bij uitstek omn weer eens aan de boeken van 50 jaar Halve van Egmond te werken. Was even wennen. Tegen de avond het “Vispaleis”, maar niet in Egmond, maar in Nr. Vorupør bezocht, was goed te doen, wellicht volgende week nog een keer! Aansluitend naar het einde van de pier gewandeld. We zitten inmiddels op de helft van onze vakantie, nog 4,5 week te gaan. Prima vooruitzicht.

Dag 33: Maandag 25 april. Op de top van de heuvel Ashøj, het hoogste punt van Thy met zijn 93 meter, verbergt zich een trol in het bos. Op een geheime plek, midden in het bos, zit de trol Ask uit Ashøj met een steen in de ene hand en een stok in de andere. Door middel van een speurtocht naar sporen in het bos kom je erachter waar Ask zit. De trol moet zowel gasten als de lokale bevolking verleiden om de prachtige natuur te ervaren. De trol is gemaakt door de internationale kunstenaar Thomas Dambo en vertegenwoordigt de krachten van de natuur. “Als je de natuur slecht behandelt, zullen de trollen je komen slaan, je kinderen opeten of je hamster doden. Ask is een meter of zes hoog. Niet te vergeten… vandaag wederom zon en een graad of 12.

Dag 32: Zondag 24 april. Ook vandaag een “thuisdag”, met uitzondering van een ritje langs het strand en de bakker. Nog meer wind dan gisteren, aan de golven te zien schat ik kracht 5. En vanuit de koude hoek niet direct aangenaam. Dan biedt ons terras in de zon en luwte de oplossing, zeer aangenaam, ook al is het maar 12 graden. Vanmiddag uiteraard naar luik-Bastenaken-Luik gekeken. Met in Remco Evenepoel een terechte winnaar. Heb begrepen dat ook Max heeft gewonnen en natuurlijk AZ, dan is het toch een prima weekend. Vanavond staan de “boeren” op het programma en sluiten we de zondag af met twee delen van Springvloed, seizoen 2. Helaas alweer de laatste afleveringen.

Dag 31: Zaterdag 23 april. Een heerlijke “thuisdag”. Ineke heeft een groot deel van de dag gelezen, de zoveelste krimi van Unni Lindell, je hebt geen kind aan haar. Vanmorgen een paar kleine boodschappen gedaan, ik mocht alleen, ze heeft veel vertrouwen in me! Het is nog steeds stil in het dorp, niets te merken van het weekend. Vanmiddag naar het strand gereden om bijgaande foto te maken. Trui aan, jas goed dicht, steunen op de reling van de loopbrug en toch moeilijk om het toestel stil te houden. 10 graden bij het water. Ook vandaag geen inkomsten voor de bootjes, ze kunnen niet uitvaren. Bij het huisje is het 14 graden, maar uit te wind gewoon lekker buiten zitten. Morgen LBL, verheug me erop. Hoop op een goede dag voor Mollema!

Dag 30: Vrijdag 22 april. Er staat een straffe noordenwind. De bootjes zijn al twee dagen niet uitgevaren. Vandaag een ritje gemaakt naar Klitmøller, een kilometer of vijftien noordwaarts. Het is er koud, de wind komt over het water, 10 graden. Even landinwaarts is het 14 graden. De zon blijft volop schijnen. Doorgereden naar Hanstholm, nog 11 kilometer verder, vergelijkbaar met IJmuiden. Prima bakker gevonden! Ook daar lag de haven vol met vissersbootjes, teveel wind om uit te varen. Zeker als je ziet hoe klein en op het oog wrakkig ze zijn. En natuurlijk een nieuwe foto gemaakt van de vuurtoren daar, bovenop een heuvel en ook vanaf het land van ver al zichtbaar. Het is weer wat drukker in het park… de weekenders zijn weer aangekomen. Je merkt dat alleen in de winkel en voor de ijssalon.

Dag 29: Donderdag 21 april. Hoe blij kan je worden als je nevenstaand beeld ziet! We zijn inmiddels 4 weken onderweg, wat gaat het snel. Ook vandaag volop zon met 15 graden. Heerlijk in korte broek buiten gezeten. De was is ook weer gedaan. De afgelopen dagen wat foto’s verwerkt van de Egmondse Visserijdagen en tevens namen gesprokkeld van de diverse personen. Komen in een boekje nav de komende 25e en waarschijnlijk laatste editie. Had gelukkig een deel van mijn archief op de schijf staan.

Dag 28: Woensdag 20 april. Vandaag een bezoekje aan Thisted. Zo’n hernieuwde kennismaking is altijd leuk. De gekleurde huisjes, een stuk of wat aardige winkeltjes, natuurlijk een ijssalon (we hebben weer een dubbele bol genomen). Ook het tentje met worstbroodjes ontbreekt niet (en ook daar hebben we ons laten gaan). In één van de kledingzaken raakten we in gesprek met wat waarschijnlijk de eigenaar was. En ja hoor, de vraag: “waar komen jullie vandaan””, werd gesteld. “Oh, Alkmaar, daar heeft Kenneth Perez gevoetbalt”. In één van de winkelstraatjes een grote groep scholieren, zo keurig, twee aan twee! En dan de kroeg met rollators. Iets verderop zaten twee dames, ze hadden de grootste lol dat ik daar een foto maakte. Van hen de uitspraak: “Gehandicaptenstop”. En dan de twee snapshots, heerlijk is de telelens af en toe. Opvallend trouwens hoeveel zwangere vrouwen hier rondlopen, zal het een koude winter zijn geweest? En oh ja, zon, zon en nog eens zon met een temperatuur van 17 graden… maar vlak aan zee slechts 12 graden.

Dag 27: Dinsdag 19 april. In het noordwesten van Jutland ligt het kleine toeristische vissersplaatsje Nr. Vorupør. Inmiddels is het al weer 12 jaar geleden dat we daar onze tweede Deense vakantie doorbrachten. Nu, in 2022, zijn we hier voor de vijfde keer. Het wordt er helaas niet beter op. Ook hier nemen commercie en toeristenindustrie het heft in handen. Dit onderlicht vormt een lichtlijn met het bovenlicht, dat ongeveer een kleine 80 meter landwaarts staat. Het houten torentje doet dienst sinds 1894, is slechts 4 meter hoog en heeft toch nog een lichthoogte van 20 meter. Het torentje geeft 2 seconden een rood licht en is 2 seconden donker. Vorig jaar is het torentje verplaatst (zie onderste foto). Het duin eromheen is weg en onder de toren bevindt zich nu een museum. Ook vandaag volop zon met een graad of 15. Prima vakantieweer. Nr. Vorupør is één van de weinige plaatsen waar vissersboten nog landen op het strand en met een kabel buiten de vloedlijn getrokken worden en eveneens met een kabel weer terug naar zee.

Dag 26: Maandag 18 april. De visactiviteiten op het strand beginnen toe te nemen. Zodra een bootje in zicht komt lopen diverse mensen met een plastic zakje naar de waterlijn om als eerste wat verse vis te scoren. Vandaag een heerlijke temperatuur van ca. 16 graden en geen wolk te zien. Het begint zeer aangenaam te worden. Vanmiddag mijn eerste filmpje gemaakt, de binnenkomst van de Skagerak. Weer wennen de filmcamera te hanteren. Kopieer de volgende link om het te bekijken: https://youtu.be/PBmYb4KCKK4

Dag 25: Zondag 17 april. De gehele dag een strakblauwe lucht, 12 graden en niet al te veel wind. Een dag om buiten te zitten, in ieder geval voor Ineke. Bij mij stond de dag in het teken van Parijs-Roubaix, met een prachtige winnaar: Dylan van Baarle. Het is hem meer dan gegund. Hij rijdt al zoveel jaar in dienst van anderen bij Ineos. Misschien volgend jaar een overstap naar Jumbo/Visma. Gisteren nog in het kerkje bij Stenbjerg geweest. Ze zien er altijd zo vrolijk uit, bankjes in lichtblauw of lichtgroen, een tuiltje narcissen op de kop van de banken. Kerkjes in Denemarken, iedere keer weer een bezoekje waard!

Dag 24: Zaterdag 16 april. Lekker dagje. Vanmorgen Stenbjerg bezocht. Heerlijk kleinschalig. Strandje, paar bootjes en een grappig tafereeltje door één of andere kunstenaar gemaakt. Er is een klein reddingbootmuseum, met attributen die je herkent uit Egmond. Na de middag Ole Jensen met zijn Skagerak T248 opgewacht. Heb drie jaar geleden een filmpje over hem gemaakt. Toch leuk als hij je nog herkent. Werd het strand opgetrokken na een dagje vissen. De zon scheen vandaag behoorlijk, de temperatuur moet nog wat omhoog, komnt nog niet boven de 10 graden uit. Morgenmiddag Parijs-Roubaix, verheug me erop!

Dag 23: Vrijdag 15 april. Inmiddels zijn we verhuisd naar de Noordzeekust: Nørre Vorupør. We zijn hier nu voor de vijfde keer in de afgelopen 20 jaar. Paasweekend, het is hier druk, dat zal vanaf dinsdag wel weer afnemen. De bootjes liggen nog steeds op het strand. Er waait een koude noordwestenwind, het is niet warmer dan 6 graden. Dan scoort Nederland op dit moment beter. We houden de moed erin, dan ons maar wat vaker binnen vermaken.

Dag 22: Donderdag 14 april. Vanmorgen wakker geworden met een bewolkte lucht waaruit wat motregen valt. Ach ja, je moet gewoon alles meemaken. Na de middag werd het droog en kunnen we een temperatuur van ca. 10 graden noteren. Denen zijn gek op frutseltjes en fratseltjes, vaak met belletjes erin. Je komt het overal tegen en uiteraard ook in de huisjes die je huurt. Vandaag al voorzichtig wat tassen ingepakt, morgenochtend op weg naar de Noordzee!

Dag 21: Woensdag 13 april. Op de foto de Valsgaard Kirke. Op de aarden wal eromheen lagen tientallen beschilderde steentjes. Ze blijven er ook keurig liggen. Een kerkje onderweg is altijd een prima stop om van het toilet gebruik te maken, altijd schoon, zelfs verwarmd, handdoekje, zeepje. Gewoon keurig. Meestal is op het kerkhof iemand aanwezig (meestal meisjes/dames) om alles netjes bij te houden. Een praatje is snel gemaakt, ze willen altijd weten waar je vandaan komt. Als de kerk op slot is vragen ze altijd: “Wilt u hem van binnen zien”. Pakken hun telefoon en tonen je een bezienswaardigheid in de omgeving. Gewoon vriendelijk en voorkomend! Vandaag nog een stukje gewandeld. Het was redelijk bewolkt maar de 12 graden zijn aangetikt. Het is wat drukker op het park geworden, ook met kinderen. Hebben ze hier Paasvakantie? Terwijl ik dit schrijf breekt de zon door, het is ons gegund!

Dag 20: Dinsdag 12 april. Vandaag een hernieuwde kennismaking met het plaatsje Hobro. We waren hier ook inmiddels al weer 15 jaar geleden. Zoals in alle wat grotere Deense plaatsen zijn de winkelstraten gewoon stil. Je snapt niet hoe een winkelier hier de kost kan verdienen. We zijn nu 2,5 week in Denemarken en hebben tot op heden nog geen politieauto gezien. Nog geen sirene van een ambulance gehoord. Eigenlijk ongelofelijk. In Alkmaar hoor je dat tig keer per dag. De dag begon zonnig, maar helaas is de bewolking toegenomen en bleef de temperatuur daardoor hangen op 9 graden. Schapenboer Jan, voorheen woonachtig op Texel, revalideert momenteel in Hobro hebben we op social media kunnen lezen. Zullen de bollen van de narcissen op de foto, uit Nederland komen? Nog een paar dagen en we gaan verhuizen naar de Noordzeekust…

Dag 19: Maandag 11 april. Het is niet te geloven, het is warmer geworden… 10 graden en de wind is weg. Vandaag hebben we een paar uur op de vlonder van de zon kunnen genieten. Weldadig! En… we hebben onze eerste eland gezien. Het is in de omgeving ineens een stuk drukker geworden, Paavakantie? Het mooie weer nodigde uit ons eerste Deense ijsje van dit jaar te eten. Smaakte weer goed.

Dag 18: Zondag 10 april. Het was een lange dag om alle sport te kijken. Vanmorgen won Abdi Nageeye de Rotterdam Marathon met een keurige tweede plaats bij de vrouwen voor Nienke Brinkman. Vanmiddag won Kwiatkowski de Amstel Gold Race, nipt voor Cosnefroy die eerst als overwinnaar werd uitgeroepen. Mathieu werd vierde. Het stormt nog steeds, waardoor het met de 6 graden buiten kouder aanvoelt. Toch maar even een rondje naar het strand gedaan. Een frisse neus halen is nooit weg.

Dag 17: Zaterdag 9 april. Wat zijn we toch rijk. Er is oorlog in Oekraïne, de boodschappen, benzine en de energie wordt steeds duurder en toch kunnen we een paar weken bivakkeren in een prachtig huisje. Er waaide vandaag een krachtige noordwesten wind bij een temperatuur van 5 graden. Maar het voelde buiten kouder aan. Vanavond een paar uurtjes kijken naar een Zweedse krimi. Morgenmiddag genieten van de Amstel Goldrace. Zal, naar ik hoop, een feestje worden. Het leven is goed… voor ons!

Dag 16: Vrijdag 8 april. Vandaag hebben we al van alles gehad. Sneeuw, hagel, harde wind uit het noordwesten, onweer en dan weer volop zon. Hoger dan vier graden wordt het vandaag niet. We zijn nu twee weken in ons huisje, volgende week vrijdag verhuizen we naar de westkust. Nørre Vorupør, voelt een beetje als thuiskomen, al voor de vijfde keer gaan we daar drie weken doorbrengen. De bootjes en de Noordzee wachten…

Dag 15: Donderdag 7 april. Zoals gisteren al aangekondigd ook vandaag een dag met regelmatig regen en een graad of 5. Een prima dag om wat boodschappen te doen, de houtvoorraad aan te vullen, te tanken. En… de stofzuiger te pakken terwijl Ineke de was gaat doen. Dat wil zeggen, ze stopt het in de wasmachine, haalt het er later weer uit en drapeert het op een droogrek. Allemaal zinvolle en noodzakelijk bezigheden. Als je weet dat huizen tegenwoordig na 50 à 60 jaar weer worden afgebroken dan is het toch verbazingwekkend dat het pandje op de foto er nog staat? Eeuwen oud, krom, scheef en toch nog in functie…

Dag 14: Woensdag 6 april. BBrrr, vanmorgen wakker geworden in een witte wereld, sneeuw, inmiddels overgegaan in natte sneeuw, het is 3 graden buiten, binnen merken we daar weinig van. De kachel snort. Heerlijk een ochtendje gewerkt aan de boeken over 50 jaar Halve van Egmond. Ineke is druk bezig met de trui van Wim, deze schiet al aardig op. Er staat voor vanavond weer een nieuwe serie op ons programma; Wisting, een Noorse serie. Gisteren deze foto gemaakt in Mariager, dacht een onbewoond pandje vast te leggen, maar zag toch een schaduw achter de ramen… of kijken we te veel krimi’s? De natte sneeuw is inmiddels overgegaan in regen, morgen nog meer regen…

Dag 13: Dinsdag 5 april. Vuurtoren aan de Mariager fjord. Bij toeval door Ineke ontdekt. Deze vuurtoren stond oorspronkelijk in Thyborøn, bij de westelijke ingang van de Limfjord (aan de Westkust van Jutland). Hij is gebouwd in 1908 en was actief tot in 1988. Het is een ronde gietijzeren toren met een galerij en beschilderd in de bekende rode en witte horizontale banden. Na vele jaren roesten op een schroothoop, werd hij in 2000 gered, gerestaureerd en verplaatst naar Kongsdal Havn, waar hij op een parkeerplaats bij de Jachthaven van Kongsdal staat. Gelegen aan de zuidkant van de Mariager fjord ongeveer 1 km ten noordoosten van Assens. Coördinaten: 56° 41′ 03.35” N – 10° 04′ 13.57” O

Dag 12: Maandag 4 april. Ha, eindelijk ook hier regen. Goed voor het gras, goed voor het grondwaterpeil, eigenlijk goed voor alles. Er staat ook flink wat wind en de temperatuur is 7 graden. Vanmorgen de houtvoorraad weer aangevuld en een paar uur gewerkt aan boek 5 van de Egmond Halve Marathon. Het jaar 1999 is nu aan de beurt. In de middag een Zweedse krimi gekeken. Inmiddels is het even droog. We zien het vandaag verder wel…

Dag 11: Zondag 3 april. Vanmorgen lekker stukje in de omgeving gewandeld. Vanmiddag uiteraard gekeken naar de Ronde van Vlaanderen. Via een Noorse zender, met veel aandacht voor Kristoff. Spannende finale met een prachtige overwinning voor Mathieu, jammer dat Wout er vandaag niet bij was. Inmiddels is het, voor het eerst in 10 dagen, bewolkt en vallen er een paar spatjes. Buiten is het 6 graden. Voor morgen wordt veel regen verwacht.

Dag 10: Zaterdag 2 april. Een ochtendje naar Hadsund, een kilometer of 12 zuidwaarts. Het is nog steeds koud; 2 graden boven nul. Gelukkig hebben we alletwee een winterjas meegenomen. Geen overbodige luxe. Maar ja wat wil je, wie gaat er dan ook nu op vakantie? Wel nu, ook wij niet, wij verplaatsen tijdelijk ons woonadres naar Denemarken en zien het ook niet als vakantie. Hadsund, tientallen parkeerterreinen… gratis. Geen parkeer-automaten, geen Egmondse toestanden, gewoon lekker de auto neerzetten waar je wilt. We worden welkom geheten door de tonen van de fanfare. Drie korpsen hebben vandaag een reunie. Het winkelstraatje ziet er gezellig uit maar is practisch uitgestorven. In de zon en in de luwte voelt het prettig aan. Lekker slenteren en even sfeer proeven. Met een omweg door het achterland weer huiswaarts en zo waar, een paar sneeuwvlokjes dwarrelen tegen de voorruit, ook hier dus, maar het blijft bij een paar. Morgen de Ronde van Vlaanderen, zal proberen een zender te vinden die het uitzendt en hier te ontvangen is…

Dag 9: Vrijdag 1 april. Zo, de eerste week in dit huisje zit erop. Wat gaat het snel als je het naar je zin hebt. Het weertype verandert niet. Nog steeds een mooie blauwe lucht met af en toe van die fraaie witte dotten. De houtvoorraad is weer aangevuld, wat kan een mens van zo’n houtkachel genieten. Ook de voedsel voorziening voor dit weekend is weer op peil. Voor morgen staat een ochtendje Hadsund op het programma. Heb morgenmiddag voorgesteld, maar daar trapt Ineke niet meer in. Om één uur gaan de winkels dicht (zo was het tenminste bij onze voorgaande Denemarken bezoeken).

Dag 8: Donderdag 31 maart. Afgelopoen nacht heeft het een graad of drie gevroren, heb er eigenlijk niets van gemerkt. Veel niet Denemarken kenners zeggen vaak: “Denemarken, het is er zo duur en het regent er altijd”. Het eerste klopt een beetje, in Denemarken betaal je op alles 25% BTW, maar je betaalt bv geen ziektekosten. Na de invoering van de Euro is Nederland nog wel iets goedkoper, maar het verschil is kleiner geworden. Wat de regen betreft is het onzin, het klimaat is redelijk vergelijkbaar met Nederland, hooguit is het hier een paar graden kouder. Vandaag wederom 4 graden… maar volop zon en windstil, zelfs buiten kunnen zitten. Ons huisje staat zo’n 600 meter van het water van de Oostzee. De eerste 100 meter zijn wat “wadachtig”. Dus wordt er een loopbrug gebouwd naar het zandstrand dat bij eb droogvalt. De planken zijn er nog niet, maar ja, het is 31 maart. Morgen hebben we een feestdag!

Dag 7: Woensdag 30 maart. Oeps, het wordt winter, een koude noordoosten wind zorgt voor een maximum temperatuur vandaag van rond de 4 graden. Maar het blijft zonnig. Vandaag een stukje naar het noorden gereden. Staat er in Øster Hurup ook een molen, bij voorgaande bezoeken nooit gezien. Langs de Oostzeekust naar het Langerak, een water dat loopt van Aalborg naar de Oostzee. Altijd leuk even naar het pontje tussen Hals en Egense te kijken. Dit keer niet de overtocht gemaakt. De Anne-Sofie kwam langs met een lading bladen voor windmolens. In Skellet naar een huisje gekeken, mooie locatie, maar viel toch wat tegen. Via het binnenland weer terug naar het zuiden. Nog een paar boodschappen gedaan en het kerkje in Solbjerg bezocht. Mathieu van der Poel wint vandaag Dwars door Vlaanderen, heb het hier helaas niet kunnen volgen. Beloofd wat voor a.s. zondag: De Hoogmis….de RVV!

Dag 6: Dinsdag 29 maart. Al een paar nachten is de temperatuur buiten rond het vriespunt. Dat betekent ’s morgens een uurtje de houtkachel aan om de temperatuur van ca. 16 graden omhoog te brengen tot boven de twintig. Maar gelukkig schijnt de zon en is het huisje kennelijk goed geïsoleerd, want in no time is het binnen 25 graden. Dan maar weer een raam of deur open om niet te smelten. De buitentemperatuur vandaag: een graad of zes. Altijd leuk als je bij de supermarkt tegen een oude Singer aanloopt. Ineke heeft hier ooit op leren naaien, wel een paar jaar geleden. Nostalgie ten top. De koelkast is inmiddels weer aangevuld… het leven is nog niet zo slecht.

Dag 5: Maandag 28 maart. Ook vandaag is het zonnig met een temperatuur van rond de tien graden. De wind is gedraaid naar het westen maar met kracht 4 is het te fris om buiten te zitten. Alternatief is een rondje in de omgeving rijden. Himmerland, vanaf de kust een prachtig achterland. Een golvend landschap… en je komt van alles tegen. Kasteel Visborggaard is de toegangspoort tot historische ervaringen. De muren kunnen vertellen over dappere ridders en edelen die sinds het midden van de jaren 1300 een beslissende rol hebben gespeeld in het leven van veel vrouwen en in de geschiedenis van Denemarken. Visborggaard werd voor het eerst genoemd in het midden van de jaren 1300, toen het toebehoorde aan de familie Munk. De familie bezat de boerderij tot de eerste helft van de 16e eeuw. Thygesen Seefeld, die tot de Jutlandse lage adel behoorde, nam het over door zijn huwelijk met Ingerd Andersdatter Visborggaard en vergrootte zo zijn fortuin aanzienlijk. Zijn liefde voor Visborggaard was en is zo sterk dat zijn invloed nog steeds voelbaar is in het kasteel. Niemand durft zijn portretschilderij te verplaatsen, zelfs niet om erachter te schilderen.

De Havnø Mølle werd gebouwd in 1842 en is daarmee de oudste nog bestaande windmolen van Noord-Jutland. Het is prachtig gelegen tussen de Mariager fjord en de Lounkær bossen. Tijdens de openingstijden is er een rondleiding door de molen, die draait als de wind het toelaat, en tijdens de zomer wordt op geselecteerde dagen meel gemalen.

De huidige Bælum Mølle werd gebouwd in 1908, nadat de vorige in 1905 door blikseminslag was verbrand. De molen ging rond 1965 failliet en in 1992 werd Bælum Møllelaug opgericht, dat op vrijwillige basis zorgt voor het behoud van de molen. De molen is eigendom van de gemeente Rebild.

En als de dag voorbij is en de avond valt kan je hier genieten van de prachtige sterrenhemel. In het noorden van Jutland is het nog zo donker dat je ineens ontdekt hoe mooi het is gedurende de avond naar de lucht te kijken.

Dag 4: Zondag 27 maart. Het waait behoorlijk, buiten is het 10 graden. Er schijnt nog een flauw zonnetje. Binnen heeft de houtkachel een uurtje gebrand en is het nu 23 graden. Bejaarden temperatuur. Vanmorgen nog een vers brood gekocht. En… we hebben een leuk huisje gespot. Staat te koop, wie weet? Inmiddels zijn alle Denen die hier het weekend hebben doorgebracht weer huiswaarts. Vanavond zullen we de enige bewoners van het park zijn. Max Verstappen heeft de GP van Saudi-Arabië gewonnen. Buiten is het inmiddels 6 graden…

Dag 3: Zaterdag 26 maart. Wat hebben we heerlijk geslapen. Je hoort hier niets, geen auto’s, motoren of andere lawaaimakers. Het was vanmorgen fris binnen, 17 graden, zijn we in Alkmaar niet gewend. Buiten een graad of 8. De wind is geheel gaan liggen en de zon schijnt al voorzichtig. Na het ontbijt de koelkast aangevuld, hout gekocht en de tank weer vol gegooid. De supermarkt Meny staat in het plaatsje Als, hier 2,5 km vandaan. Opvallend hoe vriendelijk iedereen je groet. Weer thuis wacht het terras, in de zon, het leven is goed. Niet verder vertellen, maar we zijn beide een poosje afgezakt, de rust komt over ons. Aan het einde van de middag nog even naar Øster Hurup gereden (ook 2,5 km hier vandaan). Men stond in de rij bij de plaatselijke ijssalon, de wafels worden hier ter plekke met de hand gemaakt. En… men verkoopt dropijs. Gezien de belangstelling weet iedereen het. De strandjes zijn uitgestorven. Vanavond speelt Denemarken tegen Nederland, toch maar even kijken…?

Dag 1 en 2: Na een prima overnachting in Tarp, in het noorden van Duitsland, kwamen we op 25 maart om een uur of twee in ons onderkomen voor drie weken aan. De teller gaf in totaal ruim 900 kilometer aan, inclusief de omleiding bij Groningen en Oldenburg. Het huisje voldoet geheel aan de verwachtingen. De houtkachel heeft inmiddels gebrand, de eerste nacht zit erop. Wat een rust, wat een stilte. Wat Denen om ons heen die waarschijnlijk alleen het weekend hier zullen doorbrengen. De eerste boodschappen zijn gedaan. We voelen ons al helemaal thuis. Ongelofelijk veel ruimte om ons huisje. Temperatuur een graad of 12, dat zal vanaf midden volgende week zakken naar 5 graden, met nachtvorst. Ach, wie doet ons wat! Oh ja, natuurlijk hebben we een schommel, glijbaan en zandbak tot onze beschikking… En als je dan een etalage tegenkomt met oude fototoestellen… en een vuurtoren, mooi man. De prijs van de benzine in Denemarken, iets boven de twee euro.

Ons eerste huisje vanaf 25 maart. Øster Hurup, aan de oostkant van Jutland. Hier verblijven we 3 weken. Tip: heerlijk dropijs te koop in het dorpje.

Op weg naar het noorden van Denemarken doen we van 24 naar 25 maart in het plaatsje Tarp een overnachting. Ligt niet ver van de snelweg, een kilometer of 20 onder Flensburg. Een familie hotelletje, prima voor één nacht.

In onderstaande huisjes hebben we, vanaf 2001, vakanties doorgebracht…

30 gedachte over “Denemarken 2022”
  1. Omgeving Bosrijk... en dan bedoelen we niet de Efteling :P Maar het oh zo mooie Malden schreef:

    We zijn benieuwd naar de verhalen en mooie foto’s!!

  2. Ook hier bosrijke omgeving en vooral zonnig weer, en dan bedoel ik niet de Efteling of Malden maar Hengelo! 😉
    Geniet daar in het Deense land!

  3. Wat geweldig leuk dit…..heerlijk om te lezen en mooie plaatjes kijken. Fijne vakantie met mooie verhalen en foto’s !

    1. Nog even wachten…. de bootjes komen op onze volgende locatie, de vuurtorens niet, heb ik inmiddels allemaal…

  4. Hallo Frits en Ineke,
    Eindelijk even een berichtje ui t de Residence.
    Met ons gaat alles zijn gangetje. Het weer bij ons is hetzelfde als bij jullie ongeveer
    mooi zonnig weer en koud, sneeuw, regen nu niet meer zo koud maar erg harde wind.
    Hier zijn de schilders druk bezig in het gebouw omdat ze buiten niet kunnen werken
    Knapt wel op. Zo zijn jullie een beetje op de hoogte en fijn dat jullie er zo van genieten,
    tot de volgende keer.
    Hartelijke groet van Barend en Nel.

    1. Dag buurtjes, dank voor de info.. we genieten enorm van de rust, het weer is nu niet belangrijk!
      Groet van ons aan jou en Barend.

  5. Ik was een beetje achter maar heb genoten van jullie verslagen over de (bijna) drie eerste vakantieweken. En vooral natuurlijk van de foto’s. Jullie beleven een heerlijk ontspannende vakantie, dat is wel duidelijk. En blijf genieten! Ook in jullie volgende onderkomen. Groetjes van mij, Cees

  6. Hallo Frits en Ineke dit is weer ouderwets genieten, mooie foto’s weer. Groeten uit Egmond binnen en geniet er nog even van.

  7. Dat is helemaal mooi: “Wij zien dit niet als vakantie” .
    Van harte gegund hoor! Mooie foto’s en leuke verhalen.
    Hartelijke groet van Piet en Carla uit een al even zonnig Egmond.
    P.S.
    Wij zien dit hier wel als thuis blijven….

  8. Leuk dat verhaal van die trol. Mooi dat je deze gevonden hebt, was vast leuke speurtocht. En draagt bij aan een stukje extra beweging…

  9. De benzineprijs in Holland verschilt heel erg per week , soms wel per dag. Vanmorgen zag ik €2.15 Afgelopen vrijdag in Friesland tankten we voor €2.03 en in Drenthe zagen we vorige week zelfs €1.98. Zeer wisselend dus. Alvast een fijne week voor de boeg 😉

  10. Jullie zijn echte genieters! Leuk dagboek en natuurlijk geweldige foto’s. Zit heerlijk in de tuin in de zon. Oja in Oude Pekela benzine voor 192,9. Groeten Wietze en Jeannette.

  11. Alweer naar jullie derde vakantieverblijf. Weer een mooi onderkomen Op een rustige plek. Het zal straks in Nederland wennen worden in die drukte. Zelfs in het rustige Hoefplan…
    Maar daar nog niet aan denken. Nog drie weken in Denemarken voor de boeg en bij de meeste mensen begint hun vakantie dan pas. Nog even lekker genieten!

  12. Jullie laatste ‘midweekje’ is begonnen… wat jammer hè?!!!
    Optijd uit bed deze week om de musjes misschien te kunnen zien uitvliegen en dagen wat langer te maken!
    Xxx Steef en Mel
    Ps. per 1 juni is de benzine in Duitsland €0,50 goedkoper dan in Nederland. Maar daar hebben jullie niks aan…

  13. Was gezellig vandaag, Frits, ons veelvuldig contact via de app. Samen genieten van de prachtige bergetappe die vandaag werd verreden. En wat was het spannend. Kon tot het laatst werkelijk alle kanten opgaan. De Mortirolo heb ik overigens nooit beklommen. Wel in de wijde omgeving met die prachtige, vaak geleidelijk klimmende bergwegen. Het was gewoon (samen) genieten!

  14. Wens jullie morgen een goede thuisreis. Met weemoed gaan jullie Denemarken verlaten en hoe zichtbaar is dat op de foto. Ineke, jij wil niet hé?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.